Wanneer ideeën zich verspreiden, worden ze meestal ook vereenvoudigd. Na verloop van tijd worden het platgecommuniceerde boutades waarin elke nuance zoek is. Vandaag zijn het gefossiliseerde vuistregels die soms meer kwaad doen dan goed.
Wie de wereld van webschrijven verkent, komt er nogal wat tegen. Ze staan bekend als handige tips waar iedereen zo mee aan de slag kan. Even opslaan in de bovenkamer en hup, je bent een heuse web writer. Niks aan. Verdere vragen hoeven niet gesteld te worden want alle webschrijvers doen het zo. En dan zal het toch wel kloppen, niet?
Dat is jammer. Wie even verder kijkt, ontdekt dat de ‘spelregels’ lang niet zo zwart op wit staan als dat lijkt. Daarom belicht ik in dit artikel 2 versteende ideeën over webschrijven. Het doel: de nuance terug in het gesprek brengen.
Jij kent ongetwijfeld ook nog enkele van deze webfossielen. Deel ze in de comments!
“Alle tekst moet boven de vouw”
Een eerste voorbeeld van zo’n vereenvoudigde vuistregel gaat over de vouw. “Internetgebruikers scrollen niet, dus zorg dat alles boven de vouw komt te staan”, klinkt het duidelijk.
Deze regel leidt in enkele gevallen tot bizar opgebouwde webpagina’s waarop tekst, afbeeldingen, calls to action en andere buttons boven de vouw samengepropt worden als pixelharingen in een ton.
Maar wat weten we nu echt over die beruchte vouw? Volgens Jakob Nielsen klopt het dat weblezers 80% van hun aandacht besteden aan wat er boven de vouw staat. Maar daar eindigt het niet. Jakob Nielsen stelt ook vast dat scrollgedrag verandert:
“In 1997, however, I retracted the guideline to avoid scrolling pages because users had acclimated to scrolling on the Web. This was a rare case in which usability guidelines changed quickly (…) Today, users will scroll.” (Jakob Nielsen op useit.com)
Betekent dit dat we geen rekening meer moeten houden met de vouw? Allerminst. Het blijft namelijk zo dat lezen op het web een stuk lastiger is. Daardoor wordt ook minder aandachtig gelezen. Hoe sneller een bezoeker weet waar het om gaat, hoe beter. Als dat boven de vouw kan, mooi zo. Maar moeten we fanatieke tekstuele hoogspringers worden, die alles boven die magische streep moeten zien te krijgen? Ik vind van niet.
Of mensen scrollen, hangt trouwens ook af van het type website, zoals je in dit interessante artikel kan lezen.
“Online copy is kort en simpel”
Nog zo’n boutade die in elke workshop over web copywriting aan bod komt. Korte woordjes en zinnetjes worden als het onfeilbare gereedschap van elke webschrijver omschreven. Niet zelden wordt dan ook ‘KISS’ bovengehaald, ofte Keep it Short & Stupid.
Wat een zonde. We hebben zoveel prachtige woorden ter beschikking en dan maken we er een slaapverwekkende staccato van? Dat kan de bedoeling niet zijn. En die lezer, is die echt zo dom? Natuurlijk niet, hij wil gewoon de juiste woorden.
Webschrijven gaat niet om korte woorden, korte zinnen of simpele teksten. Het gaat om kiezen. Kiezen voor het meest passende en meest accurate woord. Kiezen voor de hoogst mogelijke duidelijkheid. Het is zoals Mark Twain schreef aan Fenimore Cooper: “Use the right word, not its second cousin.” Kies dus niet het kortste, maar wel het meest efficiënte woord.
Laten we maar meteen hoogmoedig worden en een concept lanceren: vergeet ‘KISS’, hier is ‘KIES’: Keep It Efficient, Stupid.
Dat de tekst als geheel kort en scanbaar moet zijn, hoor je mij trouwens niet ontkennen. Jakob Nielsen plakt er een rond cijfer op: 50% van offline copy. Bullet points, relevante links,… allemaal nuttig. Maar laat ons er toch geen dooie boel van maken. Willen we dat afspreken?
[Afbeelding door Penelope Else via Flickr]
{ 1 comment… read it below or add one }
Klopt, je moet wel rekening houden met die vouw. Sommige categoriën scrollen bv. minder (ouderen en kinderen), maar ook de tussengroep kijkt eerst naar wat er boven de vouw zit.
Maar die gaan volproppen….neen, geen goed idee. Boven die vouw komt gewoon het belangrijkste en niet alles is ‘belangrijkste’.
Idem met tekst: piramide structuur, bulletes, to the point zijn, dat is allemaal correct, maar een lang artikel kan en mag. Als het goed geschreven is, dan willen lezers gewoon de volgende zin lezen.